دهم ارديبهشت ماه در تقويم رسمي کشورمان به نام روز ملي خليج فارس نام گذاري شده و نامي برگرفته از گوهر ناب هويت ايراني و نمادي از شکوه اين مرز و بوم و عمق تاريخ آن به عمق ورق هاي تاريخ بشريت است.
به گزارش ايرنا، با توجه به اهميت راهبردي منطقه خليج فارس در معادلات سياسي و اقتصادي و نقش مهم و تاثير گذار ايران در اين منطقه، در دهه هاي اخير شاهد شيطنت ها و جنجال آفريني هايي از سوي برخي نادانان عاقل نما در جهت جعل اين نام و عنوان بزرگ که با هويت ايرانيان پيونده خورده ، به منظور اختلاف افکني در ميان ساکنان اين منطقه هستيم.
جايگاه خليج فارس در درجه اي از اهميت قرار دارد که بسياري از مورخان از اين پهنه مهم و آبراه حياتي به عنوان گهواره تمدني ياد کرده اند که ريشه آن بر تمدن ديگر جوامع بشري نيز تاثيرگذار بوده است.
**دسيسه انگليسي ها براي تغيير نام خليج فارس
خليج فارس سومين خليج بزرگ جهان با وسعت ۲۴۰ هزار کيلومتر مربع به شمار مي رود که جزاير ايراني چون خارک، ابوموسي، تنب بزرگ، تنب کوچک، کيش، قشم و لاوان را در خود جاي داده است. از اين رو اين خليج پهناور به دليل موقعيت جغرافيايي و دسترسي به آب هاي آزاد جهان، اهميت بسزايي نزد کشورها و دولت هاي گوناگون دارد به همين دليل برخي از آن ها در طول تاريخ بارها براي سلطه بر اين خليج مهم به طرف آن لشگرکشي کرده اند. در اين ميان پرتغالي ها به مدت ۱۱۷ سال بر سواحل جنوبي ايران تسلط داشتند و به بهره برداري از آن مي پرداختند تا اينکه در نهايت پس از تلاش هاي بسيار «امام قليخان» امير فارس توانست در ۱۰ ارديبهشت ۱۰۳۱ هجري خورشيدي بر متجاوزان چيره شود و آنان را از تنگه هرمز و خليج فارس اخراج کند.
اختلاف هاي ايران با انگليس در دوره پهلوي درباره مسايل مختلف در خليج فارس زمينه ساز برخي سياست هاي توطئه آميز اين کشور شد و سرانجام طرح جعل نام خليج فارس در پي تحول هاي پس از جنگ جهاني دوم به وقوع پيوست و نخستين بار «سرچارلز بلگريو» کارگزار اين کشور در خليج فارس، در راستاي تامين منافع کشورش و ايجاد شکاف ميان کشورهاي حاضر در منطقه، نام اين دريا را تغيير داد.
در سال هاي اخير شوراي عالي انقلاب فرهنگي نيز با توجه به هدف قرار دادن هويت فرهنگي و تاريخي ملت ايران از طرف برخي کشورها به پيشنهاد شوراي فرهنگ عمومي، ۱۰ ارديبهشت سالروز اخراج پرتغالي ها از تنگه هرمز را به عنوان «روز ملي خليج فارس» نام گذاري کرد.
**نگاهي به اسناد و منابع تاريخي خليج فارس
آنچه در خصوص پيوند اين نام با هويت ايراني عنوان مي شود، تنها برگرفته از احساسات ملي نبوده، بلکه نگاهي به اسناد و منابع و نقشه هاي
تاريخي به جا مانده از گذشته هاي بسيار دور، مويد اين واقعيت است.
واژگاني همچون «سينوس پرسيکوس و ماره پرسيکوم» در منابع يوناني و رومي تا «درياي پارس، الخليج الفارسي و بحر فارس» در متن هاي جغرافيايي و تاريخي مسلمانان، حکايت از اين مهم دارد.
داريوش هخامنشي دو هزار و ۴۰۰ سال پيش در کانال سوئز امروزي در کشور مصر که جزو قلمرو پادشاهي ايران بوده در کتيبه اي که از قديمي ترين اسناد است به همين عنوان از خليج فارس ياد کرده است.
اسناد و مدارک موجود بر پايه کتاب هاي قديمي از جمله کتاب جغرافياي «حدودالعالم من المشرق و المغرب» به زبان فارسي، کتاب بطلميوس و در نقشه هاي جهان از اراتوستن، هيپارک و بالاخره استرابون و… نام خليج فارس را نشان مي دهد.
جغرافيدانان و تاريخدانان مشهور عرب از همان سده هاي نخستين اسلام اين دريا را به نام خليج فارس مي شناختند.
«ابوالفداء» مولف کتاب «تقويم البلدان» که از جايگاه خاصي برخوردار است در اثر خود از درياي فارس ياد مي کند و روميان و بابلي ها نيز در منابع و اسناد خود به نام خليج فارس اشاره کرده اند.
«پلينوس» مورخ رومي سده نخستين ميلادي از خليج فارس ديدن کرده و در کتاب خود با عنوان «تاريخ طبيعي» از خليج به نام درياي پارس نام برده است.
نقشه هاي بسياري که تا سده هشتم به وسيله دانشمندان و جغرافيداناني مانند «هکاتئوس، هرودوت، کلوديوس بطليموس» و در دوران اسلامي «محمد بن موسي خوارزمي، ابو يوسف اسحاق کندي، ابوريحان بيروني و …» ترسيم شده اند که در آنها درياي بزرگي در جنوب ايران به نام «درياي پارس، خليج پارس، درياي فارس، خليج فارس، بحر فارس و مار پرسيکوم (به لاتين به معناي خليج پارس)» وجود دارد.
استرابون جغرافيدان يوناني در کتاب خود به نام «جهانگردي يوناني» مربوط به سده يکم پس از ميلاد درياي سرخ را خليج عربي، اقيانوس هند را «درياي آرياتريا»، آبهاي ساحل عمان را «درياي پارس» و خليج جنوب ايران را «خليج فارس» ناميده است. تمامي نقشهها و اطلسهاي کهن و امروزي آبراه جنوب ايران را خليج فارس ناميدهاند.
**فرجام سخن
امروز همه دنيا مي داند و بايد بداند که نام خليج فارس براي هميشه به نام فارس بر دفتر تاريخ بشريت نقش بسته و هيچ اسمي در جغرافياي جهان قابل تحريف نيست و خليج فارس نيز تا ابد خليج فارس مي ماند.
جعل نام و راه انداختن بازي هاي سياسي ياراي پوشش گذاشتن بر حقيقت روشن، درخشان و نوراني نام خليج فارس را ندارد و اين پهنه نيلگون آبي با نام واقعي خليج هميشه فارس در مجامع بين المللي و نزد انديشمندان حقيقي جهان به ثبت رسيده و غير قابل تغيير است.
امروز و در شرايط حساس سياسي که دنيا با آن دست و پنجه نرم مي کند، پاسداشت نام خليج فارس که ريشه در تمدن و هويت ملت بزرگ ايران دارد وظيفه خطيري را بر دوش همه ما قرار داده و هر کس به نوعي بايد در جهت حفظ اين نام و حقيقت هميشه روشن تلاش کند.
