آخرین توصیههای حضرت زهرا به امام علی(ع)
ای علی، من میدانم که تو بعد از من نمیتوانى ازدواج نکنى، یا على! اگر ازدواج کردى یک شب و یک روز نزد زوجهات و یک شب و یک روز پیش فرزندان من باش. ای على! به صورت حسن و حسینم فریاد نزنى، زیرا ایشان یتیم و دلشکسته هستند.
دیروز بود که حسنین من، جد بزرگوار خود را از دست دادند، امروز هم مادر خود را از دست میدهند. واى بر آن امتى که حسنین مرا میکشند و با ایشان بغض و دشمن
ى میورزند. آنگاه اشعارى را خواند که اول آنها این است:
۱ ــ اگر گریه میکنی بر من گریه کن اى بهترین هدایتکنندگان، و اشک بریز که روز فراق رسید.
۲ ــ اى همسر بتول، من درباره نسل خود به تو سفارش میکنم، زیرا که ایشان همدم اشتیاق هستند.
۳ ــ یا على! براى من و یتیمهای من گریه کن، مخصوصاً قتیل کربلا را فراموش نکنى. ابْکِنِی وَ ابْکِ لِلْیَتَامَى وَ لَاتَنْسَ قَتِیلَ الْعِدَى بِطَفِّ الْعِرَاق.
۴ ــ ایشان مفارقت میکنند و یتیمانى حیران و سرگردان میشوند، خدا امضاء کرده که روز فراق است.
حضرت امیر به زهراى اطهر فرمود: اى دختر رسول خدا! تو این مطلب را از کجا میگویی، در صورتى که وحى خدا از خاندان ما قطع شده است؟
فاطمه اطهر گفت: یا على! من الساعه خوابیدم و پدر بزرگوارم را میان قصرى از درّ سفید دیدم، موقعى که مرا دید فرمود:
اى دخترم! نزد من بیا، زیرا من مشتاق تو هستم. گفتم: پدر جان! بهخدا قسم که من بیشتر شوق ملاقات تو را دارم. پدرم فرمود: تو امشب نزد من خواهى بود، پدرم شخصى راستگو است و به وعده خود وفا خواهد کرد.
